Wednesday, December 12, 2007

Kinky Kong's Handmade Christmas Bazaar


21,22 και 23 Δεκεμβρίου στο Kinky Kong...
Στο μικρό θέατρο της οδού Αβραμιώτου τις ημέρες αυτές θα έχετε την ευκαιρία να πραγματοποιήσετε τις πιο Kinky Χριστουγεννιάτικες αγορές!

Ιδιαίτερα, εκκεντρικά και μη, εντελώς πρωτότυπα και πάνω από όλα μοναδικά και χειροποίητα κοσμήματα, t-shirts και πολλά ακόμα αντικείμενα και δώρα κατάλληλα μόνο για τα πιο Kinky αγόρια και κορίτσια της πόλης!

Η έκθεση/Bazaar εγκαινιάζεται την Παρασκευή 21/12 στις 19:00 το απόγευμα. Οι πιο νυχτερινοί επισκέπτες συνδυάζουν τις Kinky αγορές τους με ένα Kinky ποτό από το γνωστό Bar πλησίον.

Το Σάββατο 22 και την Κυριακή 23/12 τo Bazaar θα συνεχιστεί παραμένοντας ανοικτό από τις 12:00 το μεσημέρι έως και τις 02:00 π.μ.



Επιμέλεια Έκθεσης:

Tell Mama - Xατζημανωλάκη Ξανθίπη
tellmamaxx@hotmail.com
69468131212


Kinky Kong
Aβραμιώτου 6-8
Μοναστηράκι
210.3210510 - 210.3210355

Wednesday, December 5, 2007

Autodivine + Cinekod Live στο Kinky Kong Παρασκευή 14 Ιανουαρίου

Στις 14 Δεκεμβρίου δύο Αθηναϊκά συγκροτήματα οι Cinekod και Αutodivine θα γεμίσουν τον χώρο του Kinky Kong με εικόνες από μια γκρίζα φθινοπωρινή μέρα ή μια εξίσου γκρίζα νύχτα στο τέλος ενός περασμένου καλοκαιριού.

AUTODIVINE


Οι Autodivine σχηματίσθηκαν το 2005. Το συγκρότημα συνδυάζει στη μουσική του εικόνες και ήχους που κάνουν κάθε Live τους ένα διαδραστικό παιχνίδι. Στο αγγλόφωνο άλμπουμ τους περιγράφεται η ζωή κι ο θάνατος ενός μελλοντικού επαναστάτη ήρωα, του Introspective Fusion, που εξεγείρεται ενάντια στην κυβέρνηση του Retrospective Illusion. Το στοιχείο του φανταστικού, η συμμετοχή των μελών της μπάντας , οι οποίοι υποδύονται τα πρόσωπα της fiction ιστορίας τους, σε συνδυασμό με το glam , post-punk ύφος της μουσικής τους δίνει στις εμφανίσεις των Autodivine ένα χαρακτήρα μυστηριακό. Oι προηγούμενες εμφανίσεις τους στο Μικρό Μουσικό Θέατρο, στο Planet Music και στο An club, έχουν αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις.

Τα τραγούδια παίζονται σε χρονολογική σειρά και το κοινό ακούει την ιστορία να εκτυλίσσεται από το συγκρότημα, που είναι ντυμένο αναπαριστώντας τους χαρακτήρες του concept. O πρώτος τους δίσκος θα κυκλοφορήσει το 2008 σε μορφή βιβλίου, εικονογραφημένο από τον Κων -συνθέτη του concept και γνωστό δημιουργό comics- που θα περιλαμβάνει CD/demo και videos από ζωντανές εμφανίσεις.

www.myspace.com/autodivine

Cinekod

Οι Cinekod σχηματίστηκαν το 2005 κι έχουν κυκλοφορήσει έως σήμερα δύο δίσκους, το ομότιτλο Cinekod (2006) και το αυτοσαρκαστικό Cinekod play Cinekod το 2007. Οι αργόσυρτες μελωδίες τους, οι σπαρακτικές κιθάρες και η λυρική τους υπόσταση είναι τα στοιχεία που τους συντάσσουν με το post-rockshoegaze κίνημα στα χνάρια των Sigur Ros και Godsped You Black Emperor! . Η νωχελικότητα του ρυθμού τους εναλλάσσεται με άγριους και αυθάδεις ήχους, τους ανάγει αυτόματα σε ένα συγκρότημα έντονου συναισθηματισμού και πολύτιμης απλότητας.

www.myspace.com/cinekod


Ώρα Έναρξης: 21:30

Τιμή Εισόδου: 5 ευρώ

Τηλέφωνο: 210.3210510

Wednesday, November 28, 2007

Sigur Ros - Heima προβολή στο Kinky Kong Παρασκευή 30 Νοεμβρίου, Σάββατο 1 Δεκεμβρίου

Η μαγεία των Sigur Ros στην οθόνη!
Παρασκευή 30 Νοεμβρίου
Σάββατο 1 Δεκεμβρίου
Ώρα Έναρξης: 21:00
Είσοδος Ελεύθερη



Kinky Kong
Αβραμιώτου 6-8
Μοναστηράκι



Το¨"Ηeima" είναι η καταπληκτική ταινία που γύρισε μέσα σε δύο εβδομάδες ο σκηνοθέτης Dean DeBlois (υποψήφιος για Oscar για το animation "Lilo & Stitch") σε 15 διαφορετικά μέρη της Ισλανδίας. Κατά την διάρκεια του περσινού καλοκαιριού οι Sigur Rós έδωσαν μια σειρά μοναδικών συναυλιών ταξιδεύοντας στην πατρίδα τους. Ένα μουσικό & φωτογραφικό ντοκουμέντο από το τελευταίο νησί της Σκανδιναβίας.

.









Thursday, November 22, 2007

Victory Collapse live στο Kinky Kong Σάββατο 15 Ιανουαρίου + 24 Hours



Οι Victory Collapse παρουσιάζουν το πρώτο τους e.p. “Rumors”, καθώς και ένα video με θέμα το κομμάτι “Brother” γυρισμένο από τον σκηνοθέτη Joel Knutson, με μια ζωντανή εμφάνιση στο Kinky Kong μαζί με τους 24 Hours.

Οι Victory Collapse σχηματίστηκαν το Μάρτη του 2004 στην Αθήνα. Έκτοτε έχουν εμφανιστεί ζωντανά με αρκετά συγκροτήματα πολλά από τα οποία επέδρασαν στον ήχο τους όπως οι The Fall, Savage Republic, Liars και Momus. Η μουσική τους χαρακτηρίζεται ως ένα μεταπάνκ κολάζ στριφνών ρυθμών και ήχων που λειτουργεί αντίθετα στον συμβατικά εναλλακτικό χαρακτήρα της σύγχρονης μουσικής.

www.myspace.com/victorycollapse

24 Hours

Οι 24 Hours αποτελούν ένα νέο και πολύ ιδιαίτερο συγκρότημα με αρκετά σύνθετο ήχο που δύσκολα μπορεί να προσδιοριστεί. Έχουν στο ενεργητικό τους ένα μόλις live ενώ σύντομα αναμένεται ο πρώτος τους δίσκος.



Ώρα Έναρξης: 21:30

Τιμή Εισόδου: 5 ευρώ

Τηλέφωνο: 210.3210510


Wednesday, November 21, 2007

Salome Dupree live στο Κinky Kong Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου



Κρυμμένο μυστικό της μουσικής σκηνής του Μονάχου, οι Salome Dupree ταξιδεύουν για πρώτη φορά τη μουσική τους performance στην Ευρώπη και σταθμεύουν στην Αθήνα, για να την παρουσιάσουν την Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου στο Kinky Kong.

Πήραν το όνομά τους από μια ξεχασμένη πνευματική διάμεσο. Τη σύνθεσή τους αποτελούν ο Stefane Tachvighi και η Silvie Penelope. Εδώ και αρκετά χρόνια ηχογραφούν concept albums και δημιουργούν θεατρικές ζωντανές performances. Στο πρόσφατο παρελθόν, με το σχήμα των Orchestra Du Soleil, κυκλοφόρησαν μερικούς από τους καλύτερους διευρυμένης ποπ αισθητικής δίσκους της τρέχουσας δεκαετίας. (“A Summerday by the Lake” 2002 και “Laboratoire Mondial” 2004).

Οι ίδιοι περιγράφουν τη μουσική τους: «μοντέρνοι νυχτερινοί ψαλμοί και ελεύθεροι αυτοσχεδιασμοί κάτω άπο έναν κοσμογονικό ηχητικό θόλο». Ο ήχος των Salome Dupree εμπνέεται από την παραδοσιακή μουσική της Ανατολής και της Δύσης και παντρεύει την διαχρονικότητα του folk ήχου με την μοντερνιτέ των ηχητικών κολάζ τα οποία χαρακτηρίζουν τους δίσκους και τις ζωντανές τους εμφανίσεις. Πολλαπλές διαστρωματώσεις ήχων δημιουργούν σουρεαλιστικά και απόκοσμα περιβάλλοντα που αιχμαλωτίζουν τις αισθήσεις του θεατή/ακροατή.

Με το project των Salome Dupree οι Stefane Tachvighi και η Silvie Penelope έχουν ηχογραφήσει δύο δίσκους. Τo ντεμπούτο τους “Salome Duprees Aural Picture Book” αποτελεί την αφήγηση μιας μεγάλης διαδρομής μέσα από τραγούδια/ ηχητικά γλυπτά, διανθισμένα με μυριάδες «ταξιδιωτικούς θορύβους». Το δεύτερο album τους, “Carol in the Haunted House” πρόκειται να κυκλοφορήσει μέσα στο 2008. Η περιγραφή των ίδιων τα εξηγεί όλα: «παράξενα ρομαντικά τραγούδια και ηχητικές μινιατούρες, γεμάτα από μηχανικά ρολόγια, κλαβεσίνα, μουσικά κουτιά, κιθάρες, φωνές, εξωτικά κρουστά, ήχους απο γραμμόφωνα και εύθαυστα βήματα στους διαδρόμους ενός στοιχειωμένου σπιτιού που οδηγούν στα κρυμμένα δωμάτια της ψυχής».

Στις ζωντανές τους performances o Stefane Tachvighi και η Silvie Penelope τραγουδούν χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα ένα ακουστικό set-up από ανατολίτικα και δυτικά όργανα: 12χορδες κιθάρες, αρμόνιο, τούρκικο σαζ, κλαβεσίνο και ταμπούρα. Ενθαρρύνουν τους μουσικούς των πόλεων όπου εμφανίζονται να τους συνοδεύουν αυθόρμητα, ενώ καλούν σε συμμετοχή και το κοινό των παραστάσεών τους.

Στην αθηναϊκή τους εμφάνιση στο Kinky Kong θα παρουσιάσουν και τους δύο δίσκους τους. Σπάνια περίσταση για τη συναυλιακή πραγματικότητα της Αθήνας, η εμφάνιση των Salome Dupree από το Μόναχο της Γερμανίας αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία γνωριμίας με ένα από τα πιο ελπιδοφόρα ηχητικά art projects του καιρού μας.


www.salomedupree.com

www.myspace.com/salomedupree


Ώρα Έναρξης: 21:30

Τιμή Εισόδου: 9 ευρώ

Τηλέφωνο: 210.3210510



Monday, November 12, 2007

«Εκσκαφή Κενού» μία θεατρική παράσταση της ομάδας Kinky για δεύτερη χρονιά στο Kinky Kong


H Εκσκαφή Κενού είναι μια παράσταση για έναν άντρα, μια γυναίκα κι έναν αφηγητή. Είναι μια ιστορία σε φάσεις, σαν αυτές που περνούν οι ζωές των ανθρώπων, όταν το μαζί δεν είναι αυτονόητο, αλλά και πάλι δεν μπορείς παρά να το αναζητάς, συνεχώς, με κάποιο τρόπο.

H Εκσκαφή Κενού είναι όρος παρμένος από την υπόγεια λατομία. Είναι το σκάψιμο του λατόμου, για να δημιουργήσει έναν άδειο χώρο ώστε να φτάσει στο μάρμαρο που θέλει να εξορύξει. Η παράσταση μιλά για τα υπόγεια αρχαία λατομεία της Πάρου και για το ξεχωριστό μάρμαρο που έκρυβαν στα σπλάχνα τους, τον λυχνίτη. Το μάρμαρο αυτό έδωσε μοναδικά αριστουργήματα, όπως την Αφροδίτη της Μήλου και τον Ερμή του Πραξιτέλη. Το έργο μιλά επίσης για ένα σύγχρονο λατομείο, ένα διαμέρισμα μέσα στο οποίο ένας άντρας και μια γυναίκα έχουν εγκλωβιστεί αθόρυβα, και από το οποίο θα προσπαθήσουν σήμερα, ο καθένας με τον τρόπο του, να απελευθερωθούν, σκάβοντας για να βρουν ένα κομμάτι σχέσης τους που έχουν χάσει ή δεν είχαν ποτέ.

Ο εγκλεισμός τους είναι συναισθηματικός. το λατομείο τους σχεδόν δεν φαίνεται, έτσι όπως είναι καμουφλαρισμένο σε καθιστικό διαμερίσματος. Τα συναισθήματά τους έχουν θαφτεί μέσα στον καναπέ του καθιστικού τους, και η ανάγκη τους για επικοινωνία περιορίζεται σε επαναλαμβανόμενους, αμέτοχους διαλόγους. Η επιβεβλημένη απομόνωση που ζουν είναι αόρατη, σαν τον αέρα που αναπνέουν, κι εξίσου παρούσα, παντού και πάντοτε στη ζωή τους.

Όπως οι δούλοι των αρχαίων λατομείων, χωρίς όμως συνείδηση του περιορισμού τους, ο άντρας και η γυναίκα εγκλωβίζουν τα σώματα και τις ζωές τους σε καταστάσεις που μοιάζουν να συμβαίνουν από πάντα. Αν όμως πρόκειται για επιλογή; Τότε θα μπορούσαν να αλλάξουν την δεδομένη κατάσταση. Ο αφηγητής παίζει μαζί τους, σκαλίζοντας με διάφορα εργαλεία εξόρυξης, και αναρωτιέται: «Τι θα γινόταν, άραγε, αν έπαυαν για λίγο να έχουν άμυνες; Τι θα γινόταν, άραγε, αν αντιδρούσαν διαφορετικά από ότι ως τώρα συνήθισαν;»

Αυτά, και άλλα πολλά ερωτήματα ζητούν μικρές, τρυφερές απαντήσεις.

Ιωάννα Ρεμεδιάκη, Αθήνα 8-11-07


Εργαλεία εξόρυξης:

  • Το άρθρο του Μανώλη Κορρέ, Υπόγεια Λατομεία της Πάρου
  • Το βιβλίο του Φ. Ντοστογιέφσκι: Αναμνήσεις από το σπίτι των πεθαμένων
  • Καταγραφές και αφηγήσεις από αυτοσχεδιασμούς εκείνης και εκείνου
  • Ο Ερμής του Πραξιτέλους και η Αφροδίτη της Μήλου
  • Ένα απόσπασμα από το Τοπίο Ζωγραφισμένο με τσάι, του Μ. Πάβιτς
  • Ένα απόσπασμα από το Λαχταρώ, της Σ. Κέην
  • Δύο άρθρα από την Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα
  • Η μπόσσα-νόβα του Μιχάλη Δ. (ειδικά γραμμένη για την παράσταση)

Συντελεστές:

Σύνθεση κειμένου/ σκηνοθεσία/σκηνικός χώρος: Ιωάννα Ρεμεδιάκη

Μουσική Επιμέλεια: Λεωνίδας Οικονόμου, Ιωάννα Ρεμεδιάκη

Μουσικό θέμα (σύνθεση-στίχοι): Μιχάλης Δ.

Τραγούδι: Ελεάννα Καραντινού

Φωτισμός: Φίλιππος Κουτσαφτής

Επιμέλεια κίνησης: Νίκος Δραγώνας

Βοηθός σκηνοθέτη: Νίκος Δραμουντάνης

Παίζουν:

Εκείνη: Όλγα Μανέτα

Εκείνος: Γιάννης Βουλγαράκης

Αφηγητής: Βαλάντης Κωστόπουλος

Παραστάσεις: κάθε Δευτέρα, Τρίτη και Τετάρτη και απο τις 12 Μαρτίου κάθε Τετάρτη και Πέμπτη.

στο Kinky Kong, Αβραμιώτου 6-8, Μοναστηράκι

Ώρα Έναρξης: 20:30

Διάρκεια παράστασης: 75’

Τιμή εισόδου: 15€, φοιτ.10€

Κρατήσεις: 210.3210510

Επικοινωνία: Νατάσσα Πανδή, 6977051525


Βιογραφικά σημειώματα

Ιωάννα Ρεμεδιάκη

Ξέρει αρχαία ελληνικά και να κολυμπάει. Θέλει να περπατά στην οδό Ψαρομηλίγκου κι εκεί που ήταν το τείχος του Βερολίνου. Έχει μακριά δάχτυλα, αλλά πρέπει να πάψει να τρώει τα νύχια της. Αγαπά πολύ τον Ντοστογιέφσκι και τα ενδεχόμενα.

Γιάννης Βουλγαράκης

Είναι ψηλός, με αρκετά μεγάλη μύτη που έχει κληρονομήσει από τον πατέρα του. Λατρεύει την πορτοκαλί του vespa, που κληρονόμησε από τον παππού του, για τις καμπύλες της. Πάνω σ’ αυτήν βρήκε πριν 7 χρόνια τη γάτα του, την οποία φωνάζει vespa. Έχει γνώσεις βυζαντινής μουσικής και ψάλλει για να ηρεμήσει. Ενίοτε το κάνει και χωρίς ήχο, από μέσα του.

Χρυσοβαλάντης Κωστόπουλος

Έχει μία ελιά κάτω απ’ τα χείλη του κι ένα σημάδι από γάλα συκιάς στη δεξιά πλευρά της κοιλιάς του. Περπατάει δίπλα στη θάλασσα όταν θέλει να σκεφτεί, τουλάχιστον στη Θεσσαλονίκη. Βαριέται εύκολα, γι’ αυτό παρατηρεί συχνά τους γύρω του. Έχει τη συνήθεια να παραμιλά, ακόμα και στο δρόμο, όταν περπατάει.

Όλγα Μανέτα

Αυτή την εποχή ασχολείται με το θέατρο και το Kinky. Ασχολείται επίσης με τη ζωγραφική, τη ξυλουργική, τη ραπτική κ.α. Δεν κάνει παρέα με όλους και δεν είναι φιλική με όλους. Έχει πάνω της πολλές ελιές, κληρονομικό, και κάποια μικρά και μεγαλύτερα σημάδια από ατυχήματα. Θαυμάζει τους ανθρώπους που είναι ειλικρινείς σ’ αυτό που σκέφτονται, σ’ αυτό που είναι και φέρουν.




Κριτικές

Καθημερινή 10.02.08

Eνα Βλεμμα

Είναι λίγοι, και είναι πολλοί

*

Πιάσαμε πάτο. Το ακούς παντού, το διαβάζεις, το λες. Το αισθάνεσαι. Ελεεινολογείς, περιγράφεις τον πάτο, εξαιρείς τον εαυτό σου και την παρέα, συναντάς τοίχο, και συνεχίζεις τα ουίσκια και τις ρακές.

Ναι, πιάσαμε πάτο. Αλλά και δεν πιάσαμε. Τουλάχιστον, δεν πιάσαμε τώρα· τώρα το αντιλαμβανόμαστε, τώρα βλέπουμε τον βάλτο εν εκτάσει και εν τω βάθει· τώρα, εξαντλήθηκε η αυτοκοροϊδία. Ενα τυχαίο συμβάν, ένα γρανάζι κλώτσησε, μια μεταβλητή άλλαξε τιμή, και όλο το φράκταλ μετατοπίζεται και αποδομείται, όλο το σύστημα κλονίζεται. Ιδού η μία εκδοχή. Εξ ου και ο αιφνιδιασμός και ο θυμός και οι ιερεμιάδες.

Η άλλη εκδοχή: Στον πάτο δεν βρίσκονται όλοι. Ο βόρβορος της μιντιοδημοκρατίας δεν αγγίζει τους πάντες. Στις παρυφές, στις υπώρειες, σε μυχούς και κολπίσκους, σε σπηλιές και ξέφωτα, ανθούν υγιείς, κανονικοί άνθρωποι, νέοι και μεγαλύτεροι, αφοσιωμένοι στη δουλειά τους, τους φίλους τους, την οικογένειά τους, με αίσθηση του μέτρου και της φιλοδοξίας, που αγαπούν την τέχνη τους και τιμούν το επάγγελμά τους, επιστήμονες, δάσκαλοι, τεχνίτες, καλλιτέχνες, λειτουργοί, επιχειρηματίες. Δεν τους φωτίζει το πρόστυχο φως της δημοσιότητας· τους φωτίζει ένα μικρό εσώτερο φως, το δικό τους. Για να τους δούμε, πρέπει να βλέπουμε με τα μάτια μας, όχι με οθόνες και κάμερες.

Είδα τέτοιους ανθρώπους αυτές τις μέρες των κατεδαφίσεων – όταν βρίσκεσαι υπό πίεση, οι αισθήσεις οξύνονται. Είδα νέους ανθρώπους να παράγουν τέχνη, να δουλεύουν σκληρά, να ρισκάρουν τα λιγοστά τους χρήματα, όχι για το ψώνιο ούτε για την αρπαχτή, αλλά για την πίστη: ό,τι μπορεί να γίνει τώρα, ολίγο, μικρό, ταπεινό, κάνε το, όσο μπορείς, μην τ’ αφήνεις.

Ενα μικρούλι μπαρ που παίζει πρωτοποριακή μουσική και δίπλα του μια μικρή αίθουσα που φιλοξενεί λάιβ μουσικές, θέατρο, διαλέξεις, σεμινάρια. Μικρές κλίμακες, υψηλή αισθητική, άφθονη ενέργεια, αριστοκρατική σιωπή, και προπάντων πίστη και πράξη.

Στην καρδιά του ιστορικού κέντρου, πλάι στα παρατημένα πια εργαστήρια ραπτικής, στα υφάσματα, τα καναβάτσα και τις φόδρες, μέσα στη ζεστή ακόμη παράδοση των αρτιζάνων, των καλφάδων και των ζωηρών εμπόρων, οι νέοι καλλιτέχνες και entrepreneurs στήνουν τα δικά τους εργαστήρια, παράγουν παρόν και εκκολάπτουν μέλλον.

Η σκηνοθέτις Ιωάννα, οι ηθοποιοί και παραγωγοί Γιάννης και Ολγα, αυτές τις μέρες του πάτου, μου έδειξαν λίγο από αυτό το φως, την πίστη στο συμβάν της ζωής, στο διαρκές θαύμα της σχέσης, με μια μεταφορά: την εξόρυξη του μαρμάρου, της αδρανούς ύλης, και τη μεταμόρφωσή της: Περικαλλές άγαλμα εξεποίησ’ ουκ αδαής... Το θεατρικό τους δρώμενο είναι μια εκσκαφή πολιτική, παρότι μιλούν κυρίως για τα αισθήματα, τη σχέση, την αγάπη, τη συνάντηση – μάλλον ακριβώς διότι μιλούν γι’ αυτά τα τετριμμένα και μελό, ανασκάπτοντας τον Μπαρτ, τον Μπένγιαμιν, τον Ντοστογιέφσκι, αλλά και τον Ουελμπέκ και τη Σάρα Κέιν και τους Red Hot Chili Peppers και την electronica και την μπόσα νόβα.

Αλλά αυτό που πήρα δεν είναι τόσο το έργο τέχνης, η επιτυχία του ή η επιδιωκόμενη ποιότητά του· είναι η ενέργειά τους, η αύρα τους· αυτά με εγκαρδίωσαν, σε αυτά είδα τόσους και τόσους άλλους τριαντάρηδες που φεσώνονται, ρισκάρουν, δουλεύουν, δημιουργούν. Δεν κυνηγούν διορισμό, δεν περιμένουν επιδοτήσεις, δεν εκλιπαρούν χορηγούς· αυτοχρηματοδοτούνται, παράγουν, προχωρούν. Αυτά τα Ελληνόπουλα επικοινωνούν με ομότεχνους ανά τον κόσμο, ανταλλάσσουν εμπειρίες και υλικό, στήνουν οικοτεχνίες για τις μουσικές τους και τα θέατρά τους, γράφουν (ξανά!) ποίηση και στήνουν αναγνώσεις, καλλιεργούν και καλλιεργούνται. Μαθαίνουν πάλι να μιλούν ίσια και από καρδιάς· ο κυνισμός των νεόπλουτων του ’80–’90 δεν τους αγγίζει, δεν τους χάλασε. Πράττουν· δεν μυκτηρίζουν. Ζουν.

Αυτή η γενιά των σιωπηλών και άφθαρτων, των αφοσιωμένων στη ζωή και στη δημιουργία, δεν ξέρει τον πάτο. Αυτοί ανησυχούν λιγότερο απ’ όλους, γιατί τίποτε δεν τους χαρίζεται, κι όμως τα διεκδικούν όλα, και κερδίζουν το πολυτιμότερο: τη σχέση με τη ζωή, τη δυνατότητά της. Αυτοί οι άνθρωποι οι αθόρυβοι τραβούν τη χώρα μπροστά, όσο μπροστά μπορεί να πάει από τον πάτο που διαπιστώνουμε τώρα. Παράγουν καινοτομίες, τέχνη, γνώση, ηθική υπεραξία, κραδασμούς, καλοσύνη. Δεν φοβούνται τον πάτο

Είναι λίγοι. Και είναι πολλοί..

Ν.Γ. Ξυδάκης

Αθηνόραμα 14.02.08

Η Όλγα και ο Γιάννης είναι καιρό μαζί. Έχουν αγαπηθεί, κουραστεί, πληγωθεί, βαρεθεί. Τους πετυχαίνουμε σε μια δύσκολη φάση, από εκείνες που απαιτείται να γίνει... εκσκαφή στο κενό που έχει δημιουργηθεί ανάμεσά τους. Τα εργαλεία εξόρυξης που θα αξιοποιήσουν ποικίλλουν: σιωπές και δειλά αγγίγματα, χοροί και απελπισμένες αγκαλιές, υπεκφυγές και εξομολογήσεις, ενώ οι bossa nova μελωδίες του Μιχάλη Δ. θα διασταυρώνονται με τις κιθάρες των Red Hot Chilli Peppers. Αν και άντεχε ίσως κι άλλο «προχώρημα», είχε δύναμη η περφόρμανς «Εκσκαφή Κενού» της Ιωάννας Ρεμεδιάκη, που με μια γενναία δρασκελιά του νου συνδέει το άλγος των ερωτικών σχέσεων με το μόχθο των εργατών στα αρχαία λατομεία της Πάρου. Και κυρίως μας άρεσε γιατί οι πρωταγωνιστές της (οι ηθοποιοί Όλγα Μανέτα και Γιάννης Βουλγαράκης), δίχως καμιά διάθεση εκλέπτυνσης ή ωραιοποίησης, καταθέτουν κάτι βαθιά ανθρώπινο, σχεδόν ανείπωτο, για την ερωτική σχέση: πόσος ιδρώτας, κόπος, σούρσιμο (φοβερή η σκηνή με τα χελωνάκια) και καθημερινή τριβή απαιτούνται για τη διατήρησή της. Όλα αυτά στη μικρή σκηνή «Kinky Kong», δίπλα στο δημοφιλές μπαράκι της Αβραμιώτου - οι πρωταγωνιστές της περφόρμανς, άλλωστε, είναι εμπνευστές και ιδιοκτήτες του. Μαζί τους, ως χαμογελαστός αφηγητής-εκσκαφέας, ο Χρυσοβαλάντης Κωστόπουλος.

Ι. Δημάδη

Τα Νέα 21.02.08

Η «Εκσκαφή κενού» που χειροτέχνησε - σύνθεση κειμένου/ σκηνοθεσία/ σκηνικός χώρος- με τα λιτότερα «υλικά» και που παίζεται στο μπαράκι «Κinky Κong» υποστηριγμένη απ΄ τον Γιάννη Βουλγαράκη, τον Βαλάντη Κωστόπουλο και την έξοχης, αναγεννησιακής όψης Όλγα Μανέτα (οι τρεις τους στη βασική φωτογραφία), την μπόσα νόβα του Μιχάλη Δ. και τους άλλους συντελεστές της, αφού σε αιφνιδιάσει, σε κατακτά. Και το λάιτ μοτίφ της «- Τι έκανες σήμερα;- Τα ίδια» με το πεταμένο στο πάτωμα πρόγραμμα της «νέας Σκηνής» του Λευτέρη Βογιατζή για το «Λαχταρώ» της Σάρα Κέιν σε αφοπλίζει.

Γ. Σαρηγιάννης

Athens Voice 21.02.08

Ένα ζευγάρι επιχειρεί να κάνει μια εκσκαφή στο κενό ανάμεσά τους. Έχουν αγαπηθεί, κουραστεί, πληγωθεί, βαρεθεί. Tα εργαλεία εξόρυξης που θα αξιοποιήσουν ποικίλλουν: σιωπές και δειλά αγγίγματα, χοροί και απελπισμένες αγκαλιές, υπεκφυγές και εξομολογήσεις.
H Iωάννα Pεμεδιάκη κάνει με την performance αυτή μια γενναία κατάδυση, συνδέοντας το άχθος της κοινής περιπέτειας δύο ανθρώπων με το μόχθο των εργατών στα αρχαία λατομεία της Πάρου. Με γνώση και προσοχή, φτιάχνει μια αφήγηση που ξεφεύγει από την απαγγελία, την ωραιοποίηση και το στόμφο, αναδεικνύει την αρμονία κειμένου και περιβάλλοντος, και μας λέει αυτό που όλοι φοβόμαστε σε μια ερωτική σχέση. Πολύς κόπος, ιδρώτας, καθημερινή τριβή και μεγάλη αντοχή για να προχωρήσεις.

Δήμητρα Αναγνώστου

Kαθημερινή 24.02.08

Kinky Kong

Μικρός χώρος και όμορφος

Εν αρχή ην το Kinky, ένα μπαράκι με άποψη και ατμόσφαιρα σε ένα στενάκι κοντά στην Αθηνάς, στην καρδιά του «ιστορικού τριγώνου». Και μετά, ακριβώς δίπλα, προστέθηκε το Kong. Οπότε, το όνομα αυτού: Kinky Kong. Δημιούργημα δύο ηθοποιών, της Ολγας Μανέτα και του Γιάννη Βουλγαράκη, οι οποίοι ήθελαν να δημιουργήσουν έναν χώρο που να έχει τη δική του ταυτότητα, για την ομάδα τους καθώς και για άλλες δράσεις, θεατρικά και μουσικά σχήματα, χωρίς χορηγούς και διαφημίσεις ποτών. «Δεν μας ενδιαφέρει να μπούμε σ’ αυτό το “τριπάκι”», λέει η Ολγα Μανέτα, «παρά μόνο να έχουμε μόνη μας δύναμη το κοινό μας».

Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, το Kinky Kong έγινε σημείο αναφοράς για τους λίγους, τους κάπως πιο ανήσυχους και υποψιασμένους. Small is Beautiful! Το ωραίο όμως είναι ότι πρόκειται για έναν μικρό χώρο που εκ πρώτης όψεως δείχνει περιοριστικός. Ωστόσο, σε κάθε δράση, περφόρμανς, σε κάθε παράσταση ή live, η σκηνή μετατοπίζεται ανάλογα, ο χώρος μεταμορφώνεται, αλλάζει. Παράδειγμα, η παράσταση «Εκσκαφή κενού», που μετά την περυσινή του επιτυχία φέτος επαναλαμβάνεται με κάποιες αλλαγές. Εργο της Ιωάννας Ρεμεδιάκη που συνομιλεί, συνδιαλέγεται με το κοινό, το οποίο περικυκλώνει τους τρεις ηθοποιούς: ένα ζευγάρι και έναν DJ-αφηγητή, ο οποίος μας εισάγει στις λεπτομέρειες της δουλειάς των αρχαίων σκλάβων στα λατομεία της Πάρου, τους τόπους που έδωσαν το μάρμαρο για μερικά από τα αριστουργήματα της κλασικής Αθήνας. Μόνο που η διαδικασία της εξόρυξης του πολύτιμου μαρμάρου εξελίσσεται παράλληλα με μιαν άλλη, πιο εσωτερική διεργασία: αυτή ενός σύγχρονου ζευγαριού που βρίσκεται σε ένα οριακό σημείο και καλείται να σκάψει βαθιά για να βρει, αν υπάρχει ακόμα, το δικό του «πολύτιμο μάρμαρο».

«Τι θα συνέβαινε αν δεν είχαν άμυνες;» αναρωτιέται ο DJ - αφηγητής ωθώντας το ζευγάρι να χορέψει μια μπόσα νόβα που ο Μιχάλης Δέλτα συνέθεσε ειδικά για την παράσταση. Ο χώρος του Kinky Kong μετατρέπεται σε ιδανικό διαμέρισμα - λατομείο. «Ζούμε σε ένα λατομείο αλλά δεν το ξέρουμε», σχολιάζει η Ιωάννα Ρεμεδιάκη, που είχε τη βασική σύλληψη του έργου. Ερεθιστική ιδέα και δραστική η πραγμάτωσή της. Αβραμιώτου 6-8, Μοναστηράκι

Η.Μαγκλίνης

Tuesday, October 23, 2007

Manyfingers live στο Kinky Kong Σάββατο 24 Νοεμβρίου + absent without leave



Από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του νέου, γενναίου ήχου, ο Manyfingers, κατά κόσμον Chris Cole από το Bristol της Μεγάλης Βρετανίας επισκέπτεται για πρώτη φορά την Αθήνα, για να πραγματοποιήσει μια και μοναδική ζωντανή εμφάνιση στο Kinky Kong.

Ο Chris Cole αποτελεί εδώ και χρόνια ενεργό μέλος της μουσικής σκηνής του «άλλου» Μπρίστολ, μιας σκηνής η οποία, στον αντίποδα της trip-hop μετρονομίας, εξερεύνησε και εξακολουθεί να εξερευνά τα σύγχρονα αστικά blues μέσα από τους ήχους συγκροτημάτων όπως οι Flying Saucer Attack, Hood, The Third Eye Foundation, Crescent, Foehn, AMP και άλλοι. Χωρίς να διακρίνεται από συγκεκριμένα ηχητικά στοιχεία η παραγνωρισμένη αυτή μουσική σκηνή πάλλεται από ανησυχία γύρω από την ανθρώπινη κατάσταση εκφράζοντάς την μέσα από ήχους περιπετειώδεις και μελαγχολικούς.



Κατεξοχήν περιπετειώδης και μελαγχολική θα χαρακτηριζόταν και η τέχνη του Manyfingers, του προσωπικού δηλαδή καλλιτεχνικού οχήματος του Chris Cole. Σμιλεμένη με τύμπανα, κρουστά, πλήκτρα, έγχορδα και πολλά άλλα όργανα, η μουσική του Manyfingers διαπερνά κατηγορίες όπως το post-rock, η folk, η electronica και η νεο-κλασική σύνθεση και συμπυκνώνεται σε ένα συμπαγές κράμα από αλλεπάλληλα στρώματα ήχου όπου οι μελωδίες, τα ξεσπάσματα και οι εσωτερικές εντάσεις πλεονάζουν.



Αποτυπωμένη σε δύο album, το ομώνυμο (Moteer, 2004) και το Our Worn Shadow (Acuarela, 2006), η τέχνη του Manyfingers αποτελεί ένα δύσκολο και περίτεχνο εγχείρημα, το οποίο αποκτά τις πραγματικές του διαστάσεις πάνω στη σκηνή. Εκεί, ο πολυοργανίστας από το Bristol παράγει όλους τους ήχους αυτοστιγμεί, και, συναθροίζοντας ηχητικές φράσεις των μουσικών οργάνων (τα οποία χειρίζεται όλα ο ίδιος), απελευθερώνει κύματα ρυθμού, μελωδιών και θορύβων εξωθώντας τον ακροατή από την περισυλλογή στη συγκίνηση και από εκεί στη συναισθηματική εκτόνωση.



Παράλληλα με το προσωπικό του project ο Chris Cole αποτελεί το βασικό μέλος της μπάντας του Matt Elliott (Third Eye Foundation), ενώ συμμετέχει ως ντράμμερ στο σχήμα των Soeza (Gringo Records) και των Bracken (Anticon). Στο παρελθόν ο Chris Cole υπήρξε μέλος των Movietone (Domino) και των Crescent (Fat Cat).

www.manyfingers.net

www.myspace.com/manyfingers


absent without leave


Οι absent without leave αποτελούν το προσωπικό μουσικό όχημα του Γιώργου Μαστροκώστα, ο ήχος των οποίων καλύπτει ένα ευρύ φάσμα από ήχους όπως post-rock, shoegaze, ambient και electronica. Έχει ήδη πληθώρα επίσημων κυκλοφοριών (album, eps, split κυκλοφορίες και συμμετοχές σε συλλογές) και επικείμενες κυκλοφορίες σε διάφορα ανεξάρτητα labels του εξωτερικού, όπως Unlabel (Αγγλία), Duotone (Ιαπωνία), Chat Blanc (Καναδάς), Enraptured (Αγγλία), Bsbta (Δανία), Fuzzy Panda (ΗΠΑ), Distant Noise (Αγγλία ) αλλά και στο δικό του label Sound In Silence (www.myspace.com/soundinsilencerecords) καθώς επίσης και συνεργασίες με καλλιτέχνες όπως yellow6, kimonophonic, epic45, port-royal κ.ά. Έχει εμφανιστεί ζωντανά σε χώρους όπως το Vinyl Microstore (yuria 2006), το μικρό μουσικό θέατρο, το bios και ο Μύλος (Θεσσαλονίκη) και μεταξύ άλλων έχει συμμετάσχει στο Synch Festival 2007 ενώ έχει ανοίξει τις συναυλίες των Section 25 (της θρυλικής Factory Records) και των Piano Magic (από τους οποίους επιλέχθηκε προσωπικά).


www.myspace.com/geezertek



Ώρα Έναρξης: 21:30

Τιμή Εισόδου: 15 ευρώ
Τηλέφωνο:
210.3210510



Tuesday, October 16, 2007

Σεμινάριο χωρού και Κίνησης με τον Φώτη Νικολάου στο Kinky Kong απο τις 26 Νοεμβρίου εώς τις 7 Δεκεμβρίου

To Kinky Kong, διοργανώνει και φιλοξενεί σεμινάριο χορού και κίνησης με τον χορογράφο και χορευτή Φώτη Νικολάου.

Το σεμινάριο απευθύνεται σε σπουδαστές και επαγγελματίες της υποκριτικής τέχνης. Ο μέγιστος αριθμός των συμμετεχόντων ορίζεται στα 12 άτομα.


Η μεθοδολογία του Φώτη Νικολάου στηρίζεται σε απλά κινησιολογικά μοτίβα (εκκίνηση της σωματικής λειτουργίας, άγγιγμα, περπάτημα), τα οποία συντίθενται δημιουργώντας μικρές χορευτικές φράσεις. Βασικα της στοιχεία αποτελούν η σχέση του σώματος με το πάτωμα (η πτώση, το άφημα και η ανασυγκρότηση) και η εναλλαγή της μικρής χορευτικής κίνησης με την σωματική έκρηξη.



Το σεμινάριο θα διεξαχθεί σε μια σειρά έξι μαθημάτων διάρκειας δύο ωρών που ξεκινούν από τις 26 Νοεμβρίου και καταλήγουν στις 7 Δεκεμβρίου κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή από τις 11:30 – 13:30 π.μ



Φώτης Νικολάου: βιογραφικό σημείωμα

Ο Φώτης Νικολάου, απόφοιτος της κρατικής σχολής ορχηστρικής τέχνης, είναι ο ιδρυτής και χορογράφος της χοροθεατρικής ομάδας Χ-it (Love Shots, Όχι Ακόμα, Ώρα Ενάτη).Ως χορογράφος έχει συνεργαστεί με την Εθνική Λυρική Σκηνή (Lonely Room, Ορφέας και Ευριδίκη) και τους σκηνοθέτες Μιχαήλ Μαρμαρινό (2004), Γιάννη Κακλέα(Καπέλο από Ψάθα Ιταλίας, Ρομπέρτο Τσούκο, Σφαίρες πάνω απ’ το Broadway, Μάλα),Τάσο Μπαντή (Το Ημερολόγιο της Άμμου) και άλλους. Ως χορευτής, ο Φώτης Νικολάου υπήρξε μόνιμο μέλος της ομάδας Εδάφους (1994 – 2005). Έχει επίσης συνεργαστεί με τις ομάδες Οκτάνα, Adlip, Ελατήριο, Λάθος Κίνηση, τη Ζουζού Νικολούδη, το Χάρη Μανταφούνη, με το Θέατρο Τέχνης, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και άλλους.

Διάρκεια σεμιναρίου: 12 ώρες.
Κόστος συμμετοχής ανά άτομο: 135ευρώ

Για συμμετοχές:
Kinky Kong: 210-3210510 (12:00 - 17:00)


Monday, October 15, 2007

Larry Gus / Felizol / The Boy - 3 Νοεμβρίου @ Kinky Kong

Σάββατο 3 Νοεμβρίου και το Kinky Kong φιλοξενεί τρεις νέους Έλληνες μουσικούς δημιουργούς σε ένα συναυλιακό triple-bill, το οποίο υπόσχεται να παρουσιάσει τρεις διαφορετικές, ιδιοσυγκρασιακές εκδοχές του σύγχρονου χορευτικού ήχου.

Larry Gus



Ο Larry Gus ξεκίνησε ως μέλος του avant-rock σχήματος των Ginger. Συνθέτει μουσική για την διαφήμιση. Τον τελευταίο χρόνο προκάλεσε μεγάλη αίσθηση με το προσωπικό του project σε εμφανίσεις όπως στο Synch Festival και στο Byrnt Festival. Ο ιδιος περιγράφει τη μουσική του ως «Ατεχνος Στηβ Ραϊχ που δεν έχει καν πτυχίο αρμονίας. Σαν τις ζωγραφιές της Nina Bovasso. Σαν σχολικό συγκρότημα που βρήκε έναν spectrum στο πατάρι του ντράμερ και τον πήρε μαζί του στην πρόβα. Σαν σχολικό συγκρότημα που δεν βρήκε τίποτα και πουθενά. Σαν ατάλαντος Moondog. Σαν τον θόρυβο στην πόλη κάθε Μαϊο που γεμίζει ακρίδες η πόλη».
www.myspace.com/larrygus


Felizol




O Felizol ξεκίνησε ως headliner των θεατρικών Sportex μαζί με τον The Boy και τον Dr.Hektor. Το 2004 ηχογράφησε το άλμπουμ “Birthdays”. Τον τελευταίο χρόνο κομμάτια του κυκλοφόρησαν από τις εταιρίες International Deejays Gigolo Records και Ntrop Recordings. Το 2007 επιμελήθηκε επίσης την παραγωγή στο άλμπουμ των Mary and The Boy και αυτή την περίοδο ετοιμάζει το άλμπουμ “Felizol reconstructs Mary and The Boy “ που αποτελείται από τις δικές του ιδέες πάνω στη μουσική του συγκροτήματος. Επίσης ηχογραφεί την μουσική για την ταινία “Ιστορία 52” του Αλέξη Αλεξίου μαζί με τον Peekay Tayloh και ετοιμάζεται για το γύρισμα της δικής του πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας. Ο ίδιος αναφέρεται στην μουσική του ως fairytale electro, Fish n Clicks, Love songs for biscuits and tea.

The Boy

The Boy είναι το μουσικό alter ego του σκηνοθέτη Αλέξανδρου Βούλγαρη. Aπό το 1997 έως το 2002 ο The Boy υπήρξε οργανίστας του no wave συγκροτήματος f(a39). Μαζί κυκλοφόρησαν το EP "World Waits" (2001) και συνέθεσαν μουσική για τις ταινίες "Καλή Τάπα Καρφίτσα" και "Κλαίς;" σε σκηνοθεσία του ίδιου. Απο το 2003 συνεργάζεται με τους Sportex, προσωπικό σχήμα του Felizol, ενώ το 2004 ξεκίνησε να ηχογραφεί ως The Boy το υλικό που κυκλοφόρησε το 2007 ως "50 God Damned Songs". To καλοκαίρι του 2004 σχημάτισε τους Mary and The Boy. Με τους Mary and The Boy άνοιξαν τις ζωντανές εμφανίσεις των Marc Almond, Cocorosie, Four Tet, Holly Golightly. Τον Δεκέμβριο του 2006 συνέγραψαν και έπαιξαν τη μουσική στην χορευτική παράσταση "Dance of the Dance", ενώ μόλις πρόσφατα κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους ομώνυμο δίσκο.
Ως The Boy έχει διατελέσει ως support act στις εμφανίσεις των Barry Adamson και Baby Dee και έχει επιμεληθεί τη μουσική στην επόμενη ταινία του "Ρόζ" και στην θεατρική παράσταση "Οξυγόνο". To τελευταίο διάστημα ασχολείται με την χορευτική μουσική, την ιδιότυπη εκδοχή της οποίας παρουσιάζει στα Please Make me Dance Shows, όπως ο ίδιος ο The Boy τα ονοματίζει. Το δεύτερο προσωπικό του album με τίτλο “Beat” πρόκειται να κυκλοφορήσει ταυτόχρονα με την ζωντανή του εμφάνιση στο Kinky Kong.
http://www.myspace.com/theboystapes
Σάββατο 3 Νοεμβρίου
Ώρα έναρξης: 21:30
Τιμή εισόδου: 9 €